ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ ေရးခ်င္ရာရာ (၃)
တရုတ္ေငြေျကးေပၚလစီ
တရုတ္ယြမ္ေငြကို ေဒၚလာနဲ႔ အေသခ်ိတ္ထားတာကုိ ဒီေန႔ တနလၤာေန႔ကေနစ ဖ်က္ လုိက္ၿပီလုိ႔ စေနေန႔ညက တရုတ္ဗဟုိဘဏ္ PBC ကေၾကညာသြားတယ္။ ေၾကညာခ်က္ အေသးစိတ္ကုိ ေအာက္ကလင့္မွာ ဖတ္ရႈႏုိင္ပါတယ္။ တမ်က္ႏွာေတာင္ မရွိပါဘူး။ http://www.pbc.gov.cn/english/detail.asp?col=6400&id=1488
ဒီေၾကညာခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ပထမဆုံး သတိျပဳမိတာက တရုတ္ရဲ႕့လုပ္ပုံကုိင္ပုံပါ။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္က ေဒၚလာနဲ႔ခ်ိတ္ထားတာကုိ၊ peg လုပ္ထားတာကို ျဖဳတ္လုိက္တုန္းက လည္း ခုလုိပဲ PBC website မွာ ေၾကညာခ်က္တုိတုိေလး ထုတ္ျပန္တယ္။ ဘယ္သူမွ မထင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ လုပ္တာပဲ။ တရုတ္ဟာ သူမ်ားက ဖိအားေပးလုိ႔ လုပ္ရတယ္ဆိုတဲ့ ပုံစံမ်ဳိး မေရာက္ေအာင္ သိပ္သတိထားတယ္။ ထားပါေတာ့။
ေနာက္တခုက ‘တကယ္ float လုပ္တာလား၊ နည္းနည္း flexible ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာလား’ ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းနဲ႔ ပတ္သက္တယ္။ အတိအက်ေျပာရရင္ managed float ပုံစံကို ေျပာင္းတာပဲ။
Starting from July 21, 2005, China has moved into a managed floating exchange rate regime based on market supply and demand with reference to a basket of currencies.
Managed floating rate system ကဘယ္လုိလဲဆုိတာ မေျပာခင္ အရင္ဆုံး freely floating system နဲ႔စရင္ေကာင္းမယ္။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ freely floating system ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သခ်ၤာက dimensionless point လုိ၊ frictionless surfaceလုိ အျပင္ေလာကမွ မရွိႏုိင္ပါဘူး။ ရိုးရုိးပုံမွန္ အခ်ိန္မွာေတာ့ ဗဟုိဘဏ္ေတြက ဘာမွ၀င္ မစြက္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ပုံမွန္မဟုတ္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ အထူးသျဖင့္ မၾကာေသးခင္ႏွစ္ေတြဟာ ဗဟုိဘဏ္ေတြ အင္မတန္မွ အလုပ္ရႈပ္တဲ့ႏွစ္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ႏုိင္ငံႀကီးေတြမွာက အထူးသ ျဖင့္ အေမရိကန္၊ ဥေရာပနဲ႔ ယူေကတုိ႔က ဗဟုိဘဏ္ေတြဆီမွာ forex market ထဲ တုိက္ရုိက္ ၀င္စြက္စရာမလုိဘဲ exchange rate ကို ကုိယ္လုိခ်င္တဲ့ အေနအထား ေရာက္ေစဖုိ႔ လုိအပ္တဲ့ tools ေတြရွိတယ္။ လတ္တေလာ ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ မွာ အေကာင္းဆုံး ဥပမာက quantitative easing ေခၚတဲ့ ေငြကုိစက္ကေန ရုိက္ထုတ္ တဲ့နည္းပဲ။ ေျပာရရင္ ဆုံးမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ထားပါေတာ့။
ဒီ so-called free float စနစ္မွာ ဗဟိုဘဏ္တခုက သူ႔ပုိက္ဆံရဲ႕့တျခားပုိက္ဆံေတြနဲ႔ လဲလွယ္ႏႈန္းကို ေစ်းကြက္ကပဲ ဆုံးျဖတ္ပေစဆုိၿပီးထားထားတယ္။ တရက္ထဲမွာ၊ သီတင္း တပတ္မွာ၊ ဒါမွမဟုတ္တလ၊ သုံးလပတ္မွာ သူ႔ေငြက ဘယ္ေလာက္တက္တက္ က်က် သူက ဘာမွ၀င္မစြက္တာမ်ဳိး။ ေဒၚလာ၊ ယူရုိ၊ စတာလင္၊ ယန္း၊ လူနီ (ကေနဒီယံ ေဒၚလာကို ခ်စ္စႏုိးေခၚတဲ့နံမယ္)၊ ဆြတ္ဖရန္႔ စတဲ့ ေငြေတြအားလုံးဟာ so-called free float စနစ္ကုိ သုံးတဲ့အတြက္ သူတို႔ကို floating currency ေတြလုိ႔ေခၚတယ္။ ဗဟုိ ဘဏ္ေတြက exchange rate ကို၀င္မစြက္တဲ့ေငြေတြေပါ့။ (ဒါလည္း တကယ္ေတာ့ အတိအက်မမွန္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္စိေရွ ့တင္ Swiss ဗဟိုဘဏ္က သူ႔ပုိက္ဆံကုိ တန္ဖိုး ခ်ခ်ပစ္တာ မႏွစ္ကတႏွစ္ထဲမွာ ႏွစ္ႀကိမ္ သုံးႀကိမ္ေလာက္လားမသိဘူး ရွိတယ္။)
တဘက္မွာ fixed exchange rate system က free float နဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္။ သူက တျခားပုိက္ဆံတခုခု၊ ဒါမွမဟုတ္ ေရႊနဲ႔ခ်ိတ္ထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကေန႔ေခတ္မွာ ဘယ္သူ မွ ေရႊနဲ႔ မခ်ိတ္ေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ေဒၚလာနဲ႔ခ်ိတ္ၾကတယ္။ ၂၀၀၈ ကေန ဒီကေန႔ထိ တရုတ္ရဲ ့exchange rate system ကအဲဒိပုံမ်ဳိး။ တေဒၚလာကို ၆.၈၃ ယြမ္နဲ႔ unofficially အေသခ်ိတ္ထားခဲ့တယ္။
ခုေတာ့ တရုတ္က ဒီအေသခ်ိတ္ထားတဲ့ စနစ္ကို ဒီမနက္ကစ စြန္႔လႊတ္လုိက္ၿပီး managed float system ကိုေျပာင္းေတာ့မယ္။ ဒီပုံစံကို တခ်ဳိ ့ကလည္း dirty float လုိ႔ ေခၚတယ္။ (ကြ်န္ေတာ္သိသေလာက္ေတာ့ ဘယ္ေငြေၾကးမွ တသက္လုံး clean float မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။) ခုပုံစံသစ္အရ ဗဟုိဘဏ္က မနက္မုိးလင္းတာနဲ႔ အဲဒိေန႔အတြက္ တရုတ္ ေငြနဲ႔ basket of currencies (တျခားပုိက္ဆံေတြစုထားတဲ့) ေငြလဲလွယ္ႏႈန္းကို သတ္မွတ္ မယ္။ သတ္မွတ္ၿပီးရင္ အဲဒိေန႔မွာ ေငြအတက္အက်ကုိ ေစ်းကြက္လက္ကို အပ္လုိက္မယ္။ တခုေတာ့ရွိတယ္။ ပုိက္ဆံကုိ bandwidth တခုထဲကေန (ဥပမာ အေမရိကန္ ေဒၚလာနဲ႔ဆုိ အေပၚေအာက္ ၀.၅%) အျပင္မထြက္ႏုိင္ေအာင္ ဗဟုိဘဏ္က ထိန္းမယ္။ တရက္ထဲမွာ တရုတ္ေငြက အ၀ယ္လုိက္ၿပီး ၀.၅% ထိတက္လာရင္ ဗဟုိဘဏ္က fx ေစ်းကြက္ထဲကို တရုတ္ေငြေတြ ျဖည့္ေပးမယ္။ အဲဒိအခါ တရုတ္ေငြ supply ကမ်ားလာၿပီး ေအာက္ျပန္ က်သြားမယ္ေပါ့။ တခါ တရုတ္ေငြက ၀.၅% ထိက်သြားရင္ တရုတ္ဗဟုိဘဏ္က ေစ်း ကြက္ထဲကေန တရုတ္ေငြေတြကို ျပန္ဆဲြမယ္။ အဲဒိအခါ supply နည္းသြားၿပီး ယြမ္ေငြ တန္ဖုိး ျပန္တက္လာမယ္။ အုိေက..
တရုတ္က သူ႔ပုိက္ဆံလဲလွယ္ႏႈန္းကို သတ္မွတ္တဲ့အခါ ေဒၚလာတခုတည္းမဟုတ္ဘဲ ေျပာ ခဲ့တဲ့ basket of currencies ေတြနဲ႔သတ္မွတ္တာ။ ဒီပုိက္ဆံေတြက ဘယ္သူ႔ပုိက္ဆံ ဆိုတာ ဗဟုိဘဏ္က ခုေတာ့မေျပာဘူး။ ဒါေပမယ့္ အရင္တုန္းက (၂၀၀၅) တုန္းကေတာ့ ေဒၚလာ၊ ယူရုိ၊ ယန္း၊ ကိုရီးယား၀မ္ေတြက အဓိကအျဖစ္ပါတယ္၊ ေနာက္က်န္တဲ့ စကၤာပူေဒၚလာ၊ လူနီ၊ ေအာ္ဇီေဒၚလာ၊ ထုိင္းဘတ္၊ မေလးရင္းဂစ္၊ ရုသ်ွရူဘယ္နဲ႔ (မေကာင္းတတ္လုိ႔) ေပါင္စတာလင္ကုိ သာမည ေငြေတြအျဖစ္ ထည့္ေပးထားတယ္။
Therefore, the determination of the basket of currencies to trade weights is based. U.S., Eurozone, Japan and South Korea is currently China's most important trading partners, corresponding to the dollar, euro, Japanese yen, Korean won will naturally become the main currencies in the basket. In addition, Singapore, Malaysia, Russia, Australia, Canada, Thailand and other countries and also a larger proportion of China's trade, the currencies of these countrie
ဒီပုိက္ဆံေတြအားလုံးဟာ တရုတ္နဲ႔ အဓိကကုန္သြယ္ဘက္ႏုိင္ငံေတြရဲ ့ပုိက္ဆံေတြခ်ည္းပဲ။ တကယ္ေတာ့ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြက တရုတ္ကုိ ဒိထက္မက ပုိလုပ္ေစခ်င္တာ။ bandwidth ကုိပိုက်ယ္ေစခ်င္တယ္။ freely float ကေတာ့ တရုတ္ကလည္း အရူးမွ မဟုတ္တာ၊ လုပ္မွာ မဟုတ္ဖူး။ သူမ်ားေျမွာက္ေပးတုိင္း၊ ျခိမ္းေျခာက္တုိင္း လုပ္ရရင္ သူ႔တုိင္းျပည္ အကုန္ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ၿပီး အုံၾကြေပါက္ကဲြလာမွာ။ မလုပ္လုိ႔ အျပစ္ ေျပာရင္လည္း ေျပာတဲ့လူက မစဥ္းစားဘဲ မ်ွမ်ွတတမၾကည့္ဘဲ ေျပာတာ။ ခု managed float လုပ္တာေတာင္ တရုတ္ျပည္တြင္း export sector ကစီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ေတြကုိ အတိုက္အခံလုပ္ၿပီးမွ ေျပာင္းရတာ ျဖစ္တယ္။
အေနာက္ႏုိင္ငံကလူေတြ ဖိအားေပးတာမေပးတာ အသာထား၊ တရုတ္အတြက္က ဒါကို လုပ္သင့္ေနတာ ၾကာၿပီ။ ပထမအခ်က္အေနနဲ႔ တရုတ္ျပည္ထဲမွာ stimulus package ကေန hot money ေတြအရမ္းကို ၀င္လာတယ္။ သိတဲ့အတုိင္း ၂၀၀၈ ၂၀၀၉ မွာ တကမၻာလုံး စီးပြားေရး ဖြ႔ံၿဖိဳးမႈႏႈန္းက်ေတာ့ တရုတ္က GDP ကိုထိန္းဖို႔ (ျပည္တြင္း စားသုံးမႈ domestic consumption က်မသြားေအာင္) သူ႔ႏုိင္ငံထဲက ဘဏ္ေတြကို ပုိက္ဆံအျပတ္ ေခ်းခုိင္းတယ္။ ဘဏ္ေတြကလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးေခ်းတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ႀကီးမွ တကယ့္ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ေခ်းတာ။ ၂၀၀၉ တႏွစ္လုံးမွာ သူ႔ရဲ ့money supply year on year figure က တလတလကို ၂၀ ကေန ၃၀ ရာခုိင္ႏႈန္းထိရွိတယ္။
၂၀၀၈ ႏွစ္ကုန္မွာ ဘဏ္ေတြကထုတ္ေခ်းေငြနဲ႔ ေနာက္ေလးလအၾကာထုတ္ေခ်းေငြက ေျခာက္ဆေလာက္ ကြာတယ္။ တဘက္မွာ တရုတ္အစုိးရက ဘဏ္တုိးႏႈန္းကုိ ဟုိးေအာက္ ကိုႏွိမ့္ထားေတာ့ တရုတ္ရဲ႕့ပကတိ အတိုးႏႈန္း (real interest rates) က အႏုတ္ျပ ေနတယ္။ ဆုိလုိတာက အလြယ္ေျပာရရင္ ေငြေဖာင္းပြမႈႏႈန္းက ဘဏ္တုိးႏႈန္းထက္ အမ်ား ႀကီးျမင့္ေနတယ္။ ဒီေတာ့ လူေတြက ဘဏ္မွာ cash မထားေတာ့ဘူး။ အဲဒိပုိက္ဆံေတြက ဘယ္ေရာက္ကုန္လဲဆုိေတာ့ real estate ေတြဆီကိုေရာက္ကုန္တယ္။ ေဟာင္ေကာင္တုိ႔၊ ရွန္ဟုိင္းတို႔က အိမ္ေစ်းေတြဟာ မႏွစ္က တႏွစ္ထဲမွာ တကယ့္ကို ေၾကာက္ခမန္းလိလိ တက္တာ။ အိမ္ေတြတင္မက ဆုိင္ခန္းေစ်းေတြလည္း အဆမတန္တက္တာပဲ။ လူေတြကို ပုိက္ဆံနဲ႔ speculate လုပ္ေအာင္ အားေပးအားေျမွာက္ျပဳေနသလုိပဲ။ ေနာက္ money supply ကမ်ားလြန္းတဲ့အခါ inflation ကေနာက္ကလုိက္လာတယ္။ ေစ်းေတြ ခုန္ခုန္ တက္တယ္။ တဘက္မွာ ရတဲ့လစာက အဲ့သေလာက္ လုိက္မတက္ဘူး။ အက်ဳိးဆက္ အားျဖင့္ မၾကာေသးခင္က တရုတ္က စက္ရုံေတြမွာ အလုပ္သမားေတြ ဆႏၵျပတာေတြ ေတြ႔လာရတာပဲ။
ဒီေတာ့ တရုတ္ကေငြေဖာင္းပြမႈကိုလည္း ေလ်ွာ့ဖုိ႔ အဖုံးေလးနည္းနည္းလွပ္ဖုိ႔လုိလာတယ္။ အဲဒိမွာ ခု managed float system ကိုေျပာင္းတာပဲ။ ဒီလုိမေျပာင္းခင္ ၾကားထဲမွာ တျခားအစီအမံေတြနဲ႔ hot money ကို ထိန္းၾကည့္ေသးတယ္။ liquidity ကိုျပန္ရုပ္ တယ္လုိ႔လည္း တခ်ဳိ႕့ကေခၚတယ္။ ဥပမာ ဘဏ္ေတြကို reserve requirements အရန္အျဖစ္ထားခုိင္းတဲ့ေငြပမာဏကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ျမွင့္ပစ္တယ္။ ဒါေတာင္မွလည္း သူ႔နာလန္ံျပန္ထူေရး အစီအစဥ္က အရွိန္ေကာင္းလြန္းေတာ့ ခ်က္ခ်င္း မသိသာဘူး။
ခု managed float စနစ္ကိုေျပာင္းတဲ့အခါ တရုတ္ပုိက္ဆံဟာ က်ိန္းေသေပါက္ အား ေကာင္းလာမွာဘဲ။ ၂၀၀၅ ကေန ၂၀၀၈ တုန္းက ဒီပုံစံကို ေျပာင္းေတာ့ သုံးႏွစ္အတြင္းမွာ သူ႔ပုိက္ဆံက ေဒၚလာနဲ႔လဲႏႈန္းမွာ ၂၅ % ေလာက္ထိ တက္လာတယ္။ ခုလည္း တက္မွာဘဲ။ အဲဒိအခါတရုတ္ေတြရဲ ့၀ယ္ႏုိင္အားက ပိုေကာင္းမယ္။ ဥပမာ အရင္က တရုတ္ပုိက္ဆံ တရာနဲ႔ သံရုိင္း တခြက္စာရရင္ ခုဆို တခြက္ေက်ာ္ေက်ာ္ရမယ္။ import ေတြ၊ သြင္းကုန္ေတြက တရုတ္ေငြနဲ႔ဆုိ ေစ်းက်လာတဲ့သေဘာေပါ့။ အက်ဳိးဆက္အားျဖင့္ သူ႔ႏုိင္ငံထဲမွာ ကုန္ေစ်းႏႈန္း ျပန္က်လာဖုိ႔ရွိတယ္။ ေနာက္တရုတ္ရဲ႕့ အဓိက ကုန္သြယ္ ဘက္ႏုိင္ငံေတြကလည္း ဒါကုိေက်နပ္တယ္။ သူတို႔က တရုတ္ကုိ ပစၥည္းပုိေရာင္း ႏုိင္ေတာ့ မယ္လုိ႔ ေမ်ွာ္လင့္ေနတယ္။ အထူးသျဖင့္ ထုိင္းတို႔၊ မေလးရွားတို႔၊ ၾသစေၾတးလ်တုိ႔က သိပ္သေဘာက်တယ္။ ဒီႏုိင္ငံေတြရဲ ့monetary policy ဟာ တရုတ္ၾသဇာေအာက္ကို လုံးလုံးေရာက္ေနတာ ဘယ္လိုမွ ျငင္းလုိ႔မရဘူး။ ဥပမာ ေအာ္ဇီဆုိရင္ အဓိကက သထၳဳ ေတြ hard commodity ေတြထုတ္တာ။တရုတ္က hard commodity ၀ယ္အားနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ GDP ကလုိက္ေျပာင္းရတာကုိး။ မႏွစ္က တႏွစ္လုံးမွာ တရုတ္ရဲ႕ stimulus အစီအစဥ္ ေတြနဲ႔ ၾသစေၾတးလ်ကေန သထၳဳေတြ အမ်ားႀကီး ၀ယ္ျဖစ္ၿပီး ဒီအတြက္ေၾကာင့္ပဲ ၾသစ ေၾတးလ်ဟာ ရွားရွားပါးပါး technical recession ကုိေရွာင္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ၾသစေၾတးလ်ဟာ သုံးလပတ္ကာလတခုပဲ စီးပြားေရး ဖံြ႔ၿဖိဳးမႈႏႈန္း အႏုတ္ျပၿပီး ေနာက္သုံး လပတ္မွာ အႏုတ္မျပေတာ့ဘူး။ အဲဒိအတြက္ေၾကာင့္ပဲ မႏွစ္က Aussie ဗဟုိဘဏ္က ဘဏ္တုိးႏႈန္းေတြကုိ ေလးလေလာက္လားမသိဘူး ဆက္တုိက္ျမွင့္ခဲ့ရတာ။ ထုိင္းတုိ႔၊ မေလးတုိ႔ဆုိလည္း အလားတူပဲ။ ဒီႏုိင္ငံေတြက သူတို႔ရဲ႕့ဘဏ္တုိးႏႈန္းကို တရုတ္ဘဏ္ တုိးႏႈန္းနဲ႔ ဟန္ခ်က္ညီသြားေနရတာ။ တရုတ္ေငြက မတက္ဘဲ သူတို႔ေငြက တက္ရင္ သူတို႔ export ထိခုိက္မယ္။ တဘက္မွာ ကုိယ့္ေငြကို တရုတ္နဲ႔ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ လုိက္ခ်ထား ရေတာ့ သူတို႔ႏိုင္ငံေတြထဲမွာ inflation ကလုိက္လာတယ္။ သိပ္ဒုကၡေရာက္တယ္။ အဲဒိ ေတာ့ တရုတ္ေငြတန္ဖိုးတက္တာ သူတို႔က သိပ္ျမင္ခ်င္ၾကတာ။
တရုတ္ရဲ ့ခုေနာက္ဆုံး monetary policy အေျပာင္းအလဲနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေကာင္း ဘက္က ၾကည့္လို႔ရတာက တရုတ္ေတြရဲ ့consumption အားေကာင္းလာတဲ့အခါ သူ႔ရဲ ့ ကုန္သြယ္ဘက္ႏုိင္ငံေတြရဲ႕့ တရုတ္ကိုကုန္ပစၥည္းတင္ပုိ႔မႈ ပိုအားေကာင္းလာဖို႔က ေသခ်ာ သေလာက္ရွိတယ္။ ဒီအက်ဳိးအျမတ္ကုိ ဒီကုန္သြယ္ဘက္ေတြရဲ႕ ကုန္သြယ္ဘက္ေတြ လည္း အက်ဳိးခံစားရဖြယ္ရွိတယ္။
တဘက္မွာ တရုတ္ကခုဆုိ အရင္ကထက္ ပိုသုံးလာႏုိင္ၿပီ။ တႏုိင္ငံလုံး GDPတင္မကဘဲ သူ႔ပုိက္ဆံက တန္ဖုိးတက္လာၿပီဆုိရင္ consumption per capita တဦးခ်င္းသုံးအား GDP per capita ကလည္းပိုေကာင္းလာမွာဘဲ။ ဒါဆုိရင္ တကမၻာလုံးမွာ ကုန္ပစၥည္းေစ်းေတြက အတက္ဘက္ကုိပဲ ဦးတည္လာဖုိ႔ ရွိတယ္။ ဥပမာ တရုတ္ေၾကညာခ်က္ထြက္ၿပီး တနလၤာ ေန႔မွာဘဲ ေရႊေစ်းဟာ အျမင့္ဆုံးအမွတ္ကို ေရာက္သြားတယ္။ တရုတ္ေငြအားေကာင္း တဲ့အခါမွာ ေဒၚလာနဲ႔သတ္မွတ္တဲ့ ေရႊေစ်းက တရုတ္ေငြနဲ႔ဆုိ ေစ်းက်လာမယ္။ တရုတ္က ပုိ၀ယ္ႏုိင္မယ္။ အလားတူပဲ တျခားကုန္ပစၥည္းေတြဟာလည္း ေစ်းလုိက္တက္လာမွာဘဲ။ တရုတ္ျပည္ထဲေနတဲ့လူအတြက္ေတာ့ ေကာင္းေပမယ့္ တျခားလူေတြအတြက္ေတာ့ ေစ်း ေတြဟာ ပိုပိုႀကီးလာေတာ့မယ္။ ဒါကို တကမၻာလုံးက လက္ခံမလားဆိုတာ ေမးစရာဘဲ။ လက္မခံရင္ တရုတ္နဲ႔ တျခားႏုိင္ငံေတြၾကားမွာ နားလည္မႈကြာဟမႈက ပိုႀကီးလာဖုိ႔ရွိတယ္။ ဒါကို ဘယ္သူကမွ လုိလားမယ္ မထင္ဘူး။
အရႈံးဘက္မွာ ေနရမယ့္လူေတြက ခုအေမရိကန္တုိ႔၊ ဥေရာပတုိ႔မွာ ေနေနတဲ့လူေတြ။ တရုတ္ေတြ၊ အာရွတုိက္သားေတြရဲ႕့ပုိက္ဆံေတြ တန္ဖုိးျမင့္ၿပီး ၀ယ္ႏုိင္အား တက္တယ္ ဆုိတာ၊ အေနာက္ႏုိင္ငံကလူေတြရဲ႕့၀ယ္ႏုိင္အား က်တာနဲ႔တူတူပဲ။ မန္ခ်က္စတာ ယူႏုိက္ တစ္ကုိ ၀ယ္ဖုိ႔ တရုတ္က အရင္က ယြမ္သန္းရွစ္ေထာင္ေလာက္ သုံးရရင္ ခုဆုိအဲဒိ ပုိက္ဆံနဲ႔ မန္ခ်က္တင္မကဘူး။ ေနာင္ဆုိ ဘတ္ကင္ဟမ္နန္းေတာ္ပါ အဆစ္ရႏုိင္မယ္။ (ဟဲဟဲ ဒါကေတာ့ နည္းနည္းပုိေျပာတာပါ) ေနာက္ တရုတ္ကုိ capital inflow ဘယ္ ေလာက္တက္လာမလဲ။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒါလည္း ဘယ္သူမွ ေသခ်ာမသိေသးဘူး။
ေသခ်ာတာေနာက္တခုက တရုတ္ရဲ ့တဦးခ်င္း ဂ်ီဒီပီ GDP per capita တက္လာတဲ့အခါ သူတင္မက တကမၻာလုံးရဲ႕့သုံးအားျဖဳန္းအားကို ကမၻာေျမက ဘယ္ေလာက္ ေတာင့္ခံႏုိင္ မလဲ။ တရုတ္လူဦးေရ သန္းတေထာင္ေက်ာ္ဆုိတာ နည္းနည္းေနာေနာမဟုတ္ဖူး။ ဒီေတာ့ တကမၻာလုံးရဲ ့productivity အခ်ဳိးတူ လုိက္မတက္ရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ ပူညံပူညံ စကားမ်ားတာေတြကို ခဏခဏ ၾကားလာရဖုိ႔ ရွိတယ္။ စကားမ်ားရုံေလာက္ဆုိ ကိစၥ မရွိေပမယ့္ အဲဒိထက္ ပိုလာရင္ ဘယ္ႏွယ့္လုပ္ၾကမလဲ။
ဒီကိစၥဟာ အင္မတန္မွ စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းေတြပဲ။ တထုိင္တည္းနဲ႔လဲ ေျပာလုိ႔ကုန္မွာ မဟုတ္ဖူး။ ေနာက္ပုိင္း ျဖစ္ေပၚတုိးတက္ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ဆက္ေရး ပါဦးမယ္။
၀တုတ္
